Τιμούμε  και δοξάζουμε όλους τους Αγίους και τους Αγγέλους.
Προσκυνούμε τιμητικά τις εικόνες τους.

Αυτές ιστορούν τα Άγια πρόσωπά τους, ή σκηνές του βίου και του μαρτυρίου τους.
Και αυτό γιατί ακριβώς η τιμητική προσκύνηση των εικόνων «διαβαίνει», μεταβαίνει δηλαδή στο πρωτότυπο, στον εικονιζόμενο άγιο, που είναι ιστορικά υπαρκτό πρόσωπο.
Δεν απονέμουμε τιμή και σεβασμό σε ξύλα και χρώματα αλλά στα εικονιζόμενα πρόσωπα.
Αυτό, νομίζουμε είναι κατανοητό, ότι με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί ειδωλολατρία.
Είναι γεγονός παράλληλα ότι ορισμένες εικόνες είναι ιδιαίτερα θαυματουργικές, επιτελούν θαύματα, ωσάν να τις επισκιάζει πλουσιοπάροχα η χάρις του εικονιζόμενου σ’ αυτές προσώπου, σε πολλές περιπτώσεις εκχέοντας μάλιστα και ευωδία ή μύρο, όπως συμβαίνει και σε πολλά άγια Λείψανα.
Αυτό δεν είναι υπερβολικό, γιατί εάν τα ενδύματα του Χριστού μας και των Αποστόλων ενώ ήταν ακόμη στη ζωή θαυματουργούσαν (ας θυμηθούμε την αιμορροούσα, αλλά και αρκετά παραδείγματα από τις Πράξεις των Αποστόλων) αλλά και πολλών Αγίων, γιατί και ορισμένες εικόνες τους να μην έχουν κάποια ιδιαίτερη θαυματουργική χάρη;
Στο θέμα βέβαια του θαύματος κυρίαρχο ρόλο παίζει η πίστη του κάθε ανθρώπου.
Δεν είναι λίγες επίσης οι θαυματουργικές εικόνες της Παναγίας μας που επιτελούν πολλά και μεγάλα θαυμαστά γεγονότα.
Σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση ο Ευαγγελιστής Λουκάς ήταν ο πρώτος αγιογράφος.
Αυτός, όταν η Υπεραγία Θεοτόκος ζούσε ακόμα, πήρε την ευλογία Της για να την απεικονίσει σε ξύλο.
Τότε Άγγελος Κυρίου του έδωσε τρία ξύλα και σ’ αυτά έφτιαξε τις πρώτες τρεις εικόνες.
Όταν τέλειωσε την πρώτη την έδειξε στην Παναγία για να του πει τη γνώμη Της.
Εκείνη όταν την είδε, του είπε ότι ήταν πολύ καλή, θα έπρεπε όμως να είχε ζωγραφίσει και Τον Ιησού Χριστό ως βρέφος στην αγκαλιά Της και να μην εικονίζεται μόνη Της.
Την δεύτερη εικόνα την έφτιαξε ο Ευαγγελιστής με κερί και μαστίχη και την τρίτη με χρυσό και ασήμι.
Όταν είδε τις τρεις αυτές εικόνες η Παναγία, τις ευλόγησε. Έπειτα ευχήθηκε η χάρις Του Ιησού Χριστού που γεννήθηκε απ’ Αυτήν να κατοικεί για πάντα σ’ αυτές.
Αν και πολλές είναι οι εικόνες της Παναγίας που αποδίδονται στον Ευαγγελιστή Λουκά, η παράδοση κάνει λόγο ότι έχουν ιστορηθεί απ’ αυτόν μόνον οι τρεις που αναφέραμε παραπάνω και αυτές είναι:
Η Παναγία Σουμελά μία δεύτερη στη Μονή του Κύκκου της Κύπρου η τρίτη στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου στην Πελοπόννησο.